Yaşadıklarımız mazide kaldı yar ama her şey daha dün gibi tek tek hatırımda… Ne güzel günlerdi acısıyla tatlısıyla gülmeleri ağlamalarıyla…

Şimdi ikimiz de susuyoruz Aşkımız susuyor ne sen eskisi gibisin nede ben… Olsun yar ben yaşadığım hiçbir şeyden pişman değilim, değilim çünkü senin gibi birini tanımış oldum… Bir tek şeye ah edeceksem oda sevdam sana verdiğim seninde kıymetini bilmediğin sevdam

Her sevdanın sonunda olduğu gibi kan kırmızı satırlarım her okuduğumda anımsadığımda için için ağlarım kendime değil sana haykırışlarım sessiz çığlıklarım sana yar gece uyuyamayışının sebebi ben benim içimden gelen ağlamalar benim içimden gelen hıçkırıklar…

Şimdi ben yarım kalan bir sevdanın kızı sende yüreğimi oyuncak sanan kalp hırsızı hain…

Sözler veriyorum kendime... Tutamayacağımı, bir kez daha yenileceğimi bile bile, senin artık olmayacağını bile bile… Kendimi inandırmaya çalışıyorum her gün ayrı düşünceye unutmaya çalışıyorum ama nafile…

Sen bir şeyleri anla üzül diye değil, anlama diye yazıldı bu yazı sana hitaben mürekkebi bitmiş eski kalemimle yarım yarım…
Hayatıma tüm sınırlarını zorlayarak girmiştin ve tüm sınırlarını zorlayarak da çıkıp gittin…

Üzgünüm bu gitme kararı senin, bir zamanlar anlamsız renksiz sonbaharımı neşelendiren rengimdin oysa şimdi hiçbir şeyimsin benim… Diyorum ya bu karar senindi şimdi ise gelmek isteyişlerin var günlerimde ümitlenme yar ben seni çoktan sildim çoktan vazgeçtim cümlelerimden “sen” öznesini eksilttim çıkman kolay olmadı evet ama tekrar girmende kolay olmayacak bunu sende adın gibi bilsen de bilmezlikten geliyorsun…

Şimdi seninle yaşanmış her ne kadar anı varsa hepsini ateşe bırakıyorum… Beni güzel günlerde hatırla yar küllerin üzerinden yürüyerek, senin yaptığın gibi şimdide BEN GİDİYORUM…