02-22-2008, 12:55 AM
Nasrettin Hoca’nın bir gün eşeği kaybolmuş. Tüm arkadaşları eşeği aramaya başlamışlar. Bu arada Nasrettin Hoca’da “şükürler olsun” diye dolanıp duruyormuş. Bunu gören arkadaşları:
* Hoca, biz eşeğini arayalım, sen şükredip dur. Bu ne iş?
* Ben eşeğin kaybolduğuna üzülüyorum, eşeğin üstünde ben olmadığım ve kaybolmadığım için şükrediyorum.
* Hoca, biz eşeğini arayalım, sen şükredip dur. Bu ne iş?
* Ben eşeğin kaybolduğuna üzülüyorum, eşeğin üstünde ben olmadığım ve kaybolmadığım için şükrediyorum.
sağol