Çiçek (10-10-2008 03:45 PM)
Ve bir çiçek açtı bahardan habersiz
Öyle hüzünlü ki anlatılamaz
Issız bir ovada yalnız ve kimsesiz
Bakınır etrafına durmadan ama kimseyi bulamaz
Ve bir çiçek açtı bahardan habersiz
Güneşten o kadar uzak, hiç gün yüzü görmemiş
Ama kendine uzanacak merhametli elleri
Umudunu kaybetmeden sabırla beklemiş
Yüzüne çarpmış yakıcı sam yelleri
Güneşten o kadar uzak, hiç gün yüzü görmemiş
Bu ıssız ovada varlığının sebebini düşünmüş
Toprağın bağrına düştüğü günden beri
Hep yalnızlık içinde umutla büyümüş
Öyle uzun görünmüş ki gözüne bu tek kişilik seferi
Dünya gözünde büyüdükçe o dünyada küçülmüş.
Gökyüzünden yüzüne rahmet damlaları düşünce
Kaldırmış başını semaya doğru içinde tuhaf bir mutluluk
Yalnız olmadığını anlamış biraz daha düşününce
Kana kana içerken yağmuru kaybolmuş kalbindeki susuzluk
İçtikçe yağmuru doğrulmuş, doğruldukça büyümüş ve büyüyünce
Son bulmuş inkisarları, son bulmuş tek kişilik hüzünlü yolculuk.
Sitemize Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Giriş Yapın veya Kayıt Olun..!
Ne kadar kızgın olsamda , hiç sönmedi bu sevdanın ateşi...
Sitemize Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Lütfen Giriş Yapın veya Kayıt Olun..!
Geceye Yeni Şiirler Gerek,
Gemiye Yeni Fırtına
Her Eylüle Başka Yağmur
Kalana Taze Baharlar Lazım
Ve Gidene Biraz Yürek
Kaçanlar Pişman Şimdi
Kalanlar, Sevmeye Devam Edecek..
Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiş ve düşmüş, gözden.
Düşlerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiç bir kelebek
Tek başına yaşayamaz sevdasını,
Severken hiçbir böcek
Hiç bir kuş yalnız değildir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.
|
