Geride bıraktığımız 2006 müzik sektörümüz için oldukça zorlu bir yıl oldu hiç kuşkusuz. Korsan ve yasal olmayan mp3’ler sayesinde gün geçtikçe düşen albüm satışları yüzünden plak şirketleri prodüksiyon sayılarını oldukça azalttı. Nitelikli işler, yeni gruplar gün ışığına çıkmakta oldukça zorlandı. Tüm bu olumsuzlar bir kenara, tam da geçtiğimiz yılın sonlarında hayatımıza yalın şarkıları ile yepyeni bir sanatçı girdi: emreaydın ! Ne de iyi oldu. Uzun zamandır kaliteli bir prodüksiyona, düzgün şarkılara ihtiyacı olan, kalabalıklar içinde kendini yalnız hisseden çoğunluk tarafından kısa süre içinde benimsenen, mütevazi tavırları ile kendini kısa sürede sevdiren emreaydın, ilk albümü Afili Yalnızlık ile büyük başarı kazandı. Hala bu ülkede iyi şeyler yapılıyormuş dedik özellikle de şarkı sözleri ile dikkat çeken, 25 yaşındaki sanatçıyı bağrımıza bastık. Şebnem Dönmez’in kendine aşık, şizofrenik bir kişiliği canlandırdığı albümle aynı taşıyan ilk video klibi ile dikkat çeken Emre, promosyon döneminin ardından yaklaşık 50 konserlik bir Türkiye turnesinde soluğu aldı. Bir taraftan yeni klibi “Kim Dokunduysa Sana Ona Git”in hazırlıklarını sürdüren sanatçıyı boş bir gününde yakaladık ve telefonla keyifli bir söyleşi gerçekleştirdik.
***Sing Your Song’dan bu güne hayatında müzikal anlamda neler değişti ?
Sing Your Song bu anlamda benim için dönüm noktalarından birisidir diyebilirim.Elbette bir beste yarışmasında Türkiye birincisi olmak plak sektörünün sizi kucaklamasına, yapımcıların çevrenizde cirit atmasına yol açmıyor ama o dönem bana müzikal anlamda çok şey kattı.Türkiye`nin dört bir yanından gelen ve işini iyi yapan müzisyenlerle birlikte olma imkanı sundu en başta.Genel olarak işin mutfağından daha çok zevk alan biri olarak bu büyük bir avantaj ve zevkti benim için. Yarışma ve 6. Cadde albümü sonrası okul nedeniyle İzmir`e dönmem gerekti.O dönem epeyce bar programı yaptım çeşitli gruplarla .İkinci dönüm noktası da budur sanırım. Sahne insana çok şey öğretiyor. Aslında bütün tecrübelerim beni işin özünün doğru sunulabilmesinin gerekliliği ve yeterliliği konusunda ikna etti. Duruluğu seviyorum artık. Bir şarkıyı faz seslerin üstüne kolayca inşaa etmektense o şarkının,taşıdığı duygu aktabilmesi açısından faz seslere ihtiyacı olup olmadığını saatlerce düşünmeyi tercih ederim.Bugün hala Aşık Veysel dinlebiliyorsa,mutlak ve baki olanın işin özü olduğunu idda etmek yanlış olmaz diye düşünüyorum.
***6. Cadde’nin soundundan oldukça farklı bir albüm bu. Hangisi daha çok Emre Aydın kokuyor? Bu sound’u oluştururken nelere dikkat ettin ?
6. Cadde albümünde hakim bir sound yoktu bana göre.En başta eldeki materyal buna izin vermemişti. Elimizde "Koyver Gitsin" gibi bir ska parçası da vardı ,"Git" gibi bir akustik rock şarkısı da, "Rüyamdaki Aptal Kadın" gibi bir alaturka parça da. Bestelerin yapısını bozmak istemedik. Sadece aynı kulvarda koşan parçaların oluşturduğu bir bütün sunabilmek için eldeki besteleri hırpalamak yerine, her şarkı için şarkının istediği düzenlemeyi kotarabilmeye çalıştık. Böylelikle pek de kendine özgü bir soundu olmayan bir albüm çıktı orataya. Aslında bu bir seçim meselesidir bana göre,bir MFÖ röportajında bu yolun doğru olduğuna dair bir şeyler söylemişti Fuat Güner. Ama solo albümümde bu böyle olsun istemedim ben açıkçası.Emre Aydın albümünün çok belirgin bir soundu var demek istiyorum.Glitch seslerin akustik havayla harmanlandığı bir albüm bu. Soundunun da beste yapılarının da sözlerin de bir duruşu var ve bütün bunlar belirgin bir atmosfer sunuyor bir bütün olarak.
Ayrıca 6. Cadde albümü çok kısıtlı olanaklarla 15 günde tamamlanmış bir albümdü ve dolayısıyla yapım aşamasında pek de titiz davranılamadı .Emre Aydın albümü tam aksine uzun süre ince elenip sık dokunularak yapılmış bir albüm. Bütün bunlardan sonra diyebilirim ki solo albümüm 6. Cadde albümüne oranla beni çok daha fazla yansıtan bir albüm oldu.
***Şarkıların çoğunda melankolik ve karamsar bir hava seziyoruz. Bu senin kişiliğinle mi alakalı yoksa söz yazma sürecindeki duygularınla mı ?
Bu bir tema albümü.Yalnızlık konusunu işledim.O dönem içinde bulunduğum bir haldi yalnızlık ve bir tema albümü yapmak istiyordum 6. Cadde`den beri .Böylelikle Afili Yalnızlık doğmuş oldu.Yapı olarak da karamsar sayılmam belki ama melankolik olduğum doğrudur.
***Albümün bir diğer özelliği de çoğunun altında senin imzanın olması. Ayrıca şiir de yazıyorsun. Bu albümün oluşum süreci sözler, besteler, stüdyo kısmı ve klip anlamında nasıl gelişti?
Albüm şarkılarının çoğu İzmir`de yazıldı. Haluk Kurosman`la beraber İstanbul`da şarkıların üzerinden geçtik birkaç kez. O`nun katkısı da şüphesiz yadsınamaz. Studyo aşaması beş ay kadar sürdü. Klip için de Yon Thomas`a gidildi ve her şey O`na bırakıldı nerdeyse. Esasında her aşamasında inanılmaz özveri ve tutku var bu albümün.Çok şanslıyım ben, şöyle ki albümümü neredeyse benden daha çok sahiplenen bir ekiple çalışıyorum. Şiir yazmaya da devam ediyorum. En büyük istediğim bir şiir kitabı çıkarmak. İlk boş zamanımda bu işle ilgili çalışmalarımı hızlandıracağım.
***Enstrüman kullanıyor musun? Nasıl başladığınızı, bu enstrümanın sizin için ne ifade ettiğini öğrenebilir miyiz?
Enstrüman kullanmaya ilkokulda bağlama çalarak başladım.Orta okul yıllarında gitara geçiş yaptım.Daha sonra bir dönem de bas gitar da çaldım ama hala en hakim olduğum enstrüman gitardır.
***Albümün kayıt aşamasından bahsedebilir misin? Kayıt nerde ve hangi koşullar altında gerçekleşti?
Albüm GRGDN stüdyosunda kaydedildi.Beş altı ay sürdü yanılmıyorsam.Uzunca bir süre Haluk Kurosman`la şarkıların nasıl doğru yansıtılabileceği konusunda kafa patlattık. Daha sonra aramıza Tuğrul Akyüz(Vega) de katıldı.Canlı enstruman kayıtlarına kadar maketlerle çalıştık. Nihayet maketler tamamlanınca da Cem Bahtiyar(maNga) baslara İlker Baliç(gripin) de davullara el attı.Ayrıca 6. Cadde`den Onur Ela da iki şarkıda gitar çaldı. Rahat bir kayıt dönemi yaşadık diyebilirim.En azından sürekli devir daim yapan bir taksimetre yoktu ortada.
***Bestelerini nasıl yapıyorsun ?
Yazılımla beste yapmaktan hoşlanmıyorum.Özgürlüğümü fena halde kısıtlıyor. .Bir beste yaparken elimde daha çok gitar oluyor ama gitarla yapıyorum da diyemem. Esasında en son aşamada alıyorum gitarı. İlk önce bir şablon veya bir tema oluşuyor ve şarkı ufak ufak dönmeye başlıyor kafamda. Daha sonra gitar veya klavye kullanarak şekillendiriyorum.Şarkıda neyden bahsedeciğimi biliyor olduğum için en son sözleri düzenliyorum.Yapım aşaması genellikle bu şekilde olsa da bazen bütün bunlardan farklı olarak da gelişebiliyor her şey.
***Bu albümde sence ne eksik? Keşke şurası şöyle olsaydı dediğiniz bir şey var mı?
Her ayağı içime sinen bir albüm yaptım ve bu yüzden çok huzurluyum.
***Emre Aydın’ın bir müzisyen olarak gelmek istediği nokta neresidir ?
Aslında bir son nokta yok. Her defasında bir öncekinden daha iyi iş çıkartabilmeyi amaçlıyorum. Şu an için Türkiye’nin gidebildiğim her noktasına gitmeyi, oradaki insanlarla şarkılarımı birlikte seslendirmeyi amaçlıyorum.
