Yine...yine öyle bir gün ..yine aklımdasın....
düşünmüyorum seni...seni kalbimin derinliklerine gömdüm....
üzerini örttüm....
hani suyun içinden hava kabarcıkları çıkar ya bütün gücü ile su yüzüne...içinde barındırdığı hava ile bir nefes gibi çıkar.....
işte o zamanlarda düşüyorsun aklıma ...
küllerinden sıyrılarak, derinliklerden bir ses bir nefes ile geliyorsun bana....
Hani bittiğimiz gün bir karakalem bırakmıştın bana hatırlıyormusun?....
senden sonra hayatımı o karakalem ile donattım...
sensizliği onla yazdım satır satır...
onla şekil verdim günlerime ...
onla çizdim resimlerimi ....
hep siyah beyazdı....
hani yok etmiştin ya umudumuzu...yarınımızı..
sen bırakmıştın ya bana onu....hatırladın mı?
İşte yok! ...yok artık...bıraktım o karakalemi...
duruyor masamın üstünde...
yazmaktan, çizmekten yorulmuş..kütelmiş ucu...
sessiz sedasız duruyor köşesinde...
birazda kırgın gibi....
onca zaman sarılmıştım ya ona...
anlatmıştım, dertleşmiştim ya onunla geceler boyu...
hani tercüman olmuştu ya öfkeme...
kırgınlığıma...sevgime ..bu yüzden olsa gerek kırgınlığı, hüznü....
sanki gözleri onun yerini alan ellerimdeki renkli kalemlerde...
evet! hani elimi eline aldığında öptüğün avuçlarımda o renkli kalemler şimdi....sıkıca tutuyorum onları....
boyuyorum onlarla ruhumun arsız duygularını..
alı ala, moru mora katıyorum...
boyuyorum... boyadıkça daha çok ...
daha çok diyorum...oynuyorum renklerle...
geçiriyorum hayatıma gökkuşağının tüm renklerini....
hayatımı, senden sonraki hayatımı renklendiriyorum onlarla....
Yasaklamıştım ya kendime hani, o insanın içini titreten iki kelimeyi....
onlarıda söylüyorum artık rahatça....
anlayacağın ihanet ediyorum hergün sana!...
ihanetteyim tüm benliğimle.....
önce gözlerim öğrendi ihaneti...
sonra dilim....ellerimde sevdi ihaneti....
yüreğim mi? onsuz ne oluyor ki? o da ihanette işte...
ve karakalemin..! o da ihanet ediyor sana....
suskunluğu ile sessiz kalarak ortak oluyor bana!....
bilmem, belkide sırasını bekliyordur...
yine alırsın beni eline diye bekliyordur...
sessizliği, suskunluğu sırasını beklemesindendir...
zaman hızlı...
ne kaldıki ömürde yaşanacak?...
varmı bir bu kadar daha zamanım? olsada ne yazar....
gelirmi? gelirmi? bugünlerim geriye....
geçiyor ömrüm ...o yüzden ...işte o yüzden ...
sana inat, kalemine inat almayacağım hayatıma ikinizide....
sokmayacağım bundan sonra sizi...kalın ebediyen yerinizde...
kalbimin derinliklerinde....
nefessiz.... kalın yerinizde... küllerinizle.....!
